ANG PAMASIN NI TIKBOY
Ang buhat pamasin mopaluag, mohulip sa damgo’ng nasaag. May mamasin nga makaangkon sa gidamgo’ng dawatonon ug tukbonon.
“Hala ka Tikboy, kasayo gud nimong naghapyod nianang manok nimo. Sa akong tan-aw, gum-os pa man kaayo nang imong gisul-ob ug kalkag pa kaayo ang imong buhok. Wala pa g’yuy ligo.” pulong pa ni Kolasa.
KADAUGAN UG KAPAROTAN
padulngan ug sangpotanan,
ang kadaugan ug kaparotan,
kadaugan
kadaugan sukwahi sa kaparotan,
paningkamot maoy iyang gigikanan,
buhaton, kuptan, kabyonan ang tanan
kahago, singot, kusog, hasta puhunan,
ibubo aron kab-oton lang ang kadaugan,
ikalipay, kini ang giilogan sa kadaghanan,
daghan ang mangamahan ug kadaugan,
Wala Iyan sa Super Nanay Ko!
My mother is the world’s best Mom! Iyan ang madalas kong marinig mula sa mga kakilala ko. Pero kung iisa-isahin ko marahil ang mga nagawa ng nanay ko, sasabihin ko sa kanilang “wala iyan sa nanay ko!”
Tarcela Delfin ang pangalan ng aking inay. Bunso siya sa limang magkakapatid. Grade 6 lamang ang natapos niya dahil hindi siya pinag-aral ng mga lolo at lola ko. Naniniwala silang ang babae ay dapat na nasa tahanan lamang kapag ito’y nag-asawa na.
Rhenz Girl- Sa pag gugunita sa araw ng ating mga ina, lubos ang pag papasalamat ko sa buong maykapal na ako ay binigyan nya ng isang napaka buting ilaw ng tahanan, isa sa taong lubos ang pag mamahal sa kanyang pamilya,at kaibigan, ang aking ina na walang sawang tumutulong sa mga nangangailangan, lumaki kame na busog ng pangaral at pangarap ngunit ang buhay na ipinahiram sknya ay maikli sa panahon na sana ay kasama namin sya, sa pag kakasakit at pag kamatay niya sa sakit na cancer ay pinilit nyang lumban hanggang sa huling hininga, sa bawat panahon na hinahanap ko sya ang syang bawat daloy ng luha sa aking mga mata, umaasa , nangangarap sa sandaling makasama ko pa sya ngunit ang Diyos na lumikha ang tanging may alam ng lahat at sa araw ng pag kawala nya hanggang sa panahon na akoy gumugunita, Pag mamahal at pag susumamo sa aking ina ang naging taglay kong lakas, Muli Mahal n Mahal kita nanay, miz na miz na kita.
“BANGON PILIPINAS”
Malapit na naman ang botohan
Ang sa akin lang po…
kapagka ang tao’y sadyang may pag-ibig,
sa kanyang salita’y kaloob ang langit,
Sanglang kalayaan nasa ring masapit,
Katulad ng ibong nasa himpapawid,…
Pagka’t ang salita’y isang kahatulan
sa bayan, sa nayo’t mga kaharian,
at ang isang tao’y katulad, kabagay
ng alin mang likha noong kalayaan…
Bayan kong PILIPINAS na minamahal
dapat pinapahalagahan, isinasa-isip at
isinasa-puso, bilang isang mamayan…
KUMBIRA
Habhab ug huygo todo nga sangka,
Kutsara, tinidor ug plato magpakapaka,
Binusganay, binaskanay, puno ang baba,
Pagkaon’g nagkadaiya sa gikuninitan,
Mga dahonan hangtod sa minantikaan,
Walay ugam, walay liatan, magdinut-anay,
May magkinuotay, human sa kinan-anay,
Nga makapatabisay sa singot ug laway,
Ipagawas bulsita ug putos nga tinaguan,
Ang kan-anan ug lamesa pagahawanan,
Mao kini ang adlaw nga gitagana aron mahatagan ug pasidungog, pag-ila, pagyukbo ug pasibantog ang luha, singot, ug kusog sa mga mamumuo sa tibuok kalibotan.
Mga mamumuo, mabatan-on man o maedad-edaran, gihigtan sa usa ka mithi ug prinsipyo, gihugpong sa usa ka tinguha ug damgo’ng kab-otonon aron katamdan natong tanan.
PATUYANG
buhat nga nagpasabot ug paghinubra,
walay pagmatngon kon nagsubra na,
walay pagpanumbaling kon puwede pa
ang pagpatuyang mahitabo ni bisan kinsa.
daghan ang hinungdan sa pagpatuyang,
adunay mga kiatan’g magsige ug patuyang,
adunay kinaiyang mahilig magpatuyang
ang pagkamapasagaron, usa ka pagpatuyang.
NAPULING SI DODONG SIKYO SA BOMBA
Ang pulong bomba makapatay-og ug makapakurog, molanog ug magdahunog, kini ang bomba’ng gitanom, ug sa kaisog mohakgom. May bomba’ng makapahinuktok, makapatiurok, ikaw ilansang sa kahingangha, magsiga na lang ang imong mata.
TUAW
Ning adlawo’ng Biyernes Santo, giingon nga natapos na ang tanan. Natapos tinuod ang pagpakatawo sa Binuhat nga nagpasakit sa kalbaryo apan wala pa gayud matapos ang gimbuhaton sa pagtisok ug tigbayon sa maayong buhat nga kapanaminan sa tanan.
Ubos ning adlaw sa pagbangotan, ubos ning makapagba’ng kainit sa adlaw sa pagpasakit, lamdagan unta kitang tanan. Hatagan kita ug kalantip sa salabutan sa pagtukbil sa tinuod nga mensahe sa kalbaryo:
NAUNHAN SI DODONG LAPOY
Ang pulong bisita nagpasabot ug pagduaw, pagtambal sa kamingaw ug pag-amuma sa nagduhiraw. Ang binuhat nga gibisitahan daw gibayaw sa kapanganoran kon gugma maoy tumong ug katuyuan.
“Day, sayo kaayo ko’ng namisita, ikaw ang ipamahaw sa gugma ko’ng nagduhiraw.” ni Dodong Lapoy pa nga mahinangpon kaayo’ng namulong.
SEMANA SANTA
Paghinumdom sa pagpasakit ug pagkabanhaw
Semana’ng ang pagkamapasayloon giuhaw,
Tininuod nga penitensiya ug indulhensiya,
Mga dagkong hagit kini sa konsiyensa,
Niining panahon sa kahaw-ang ug puasa,
Pagutom ug dili pagpatuyang dasigon ta,
Pagpanglupig, pagkamasalaypon iwahing ta,
Paghinulsol, sa kamakanunayon ipatigbabaw ta,
Kuwento Ng Isang Inday
by Jovelyn Bayubay Revilla
Minsan akong napatingin sa paglubog ng araw sa gitna ng sakahan. Habang ang mga ibon ay nagsiliparan na makahanap ng punong kahoy na madapuan. Ingay ng mga palaka, ang nagsilbing musika sa aking tainga, habang nagmuni-muni sa isang pangarap. Pangrap na sana balang araw, makaahon din kami sa kahirapan. Sa bawat hapyod ko sa sakit ng aking likod at kamay na naninigas ang putik sa balat. Damit na basahan; punit at may butas, araw-araw ito ang sout kong uniform, sa kada lublub ko sa putikan sa palayan. Minsan akong mapatingala sa kalangitan, sabay pahid sa nag-uunahang pawis sa mukha. At ang linyang namutawi sa aking labi at isipan:
“Balang araw matutupad din ang pangarap ko!”
Ang pagpaubos maoy padayag sa kamapaubsanon, kaatbang kini sa pagkamapahitas-on, lulot nga mata ug panagway’ng daw magluya ang sagad makita nga mag-inusara.
“Torio, abi ko’g asa ka nahimutang, dia ka ra man diay dinhi sa asotiya. Halos kada buntag na man gud ka dinhi. Mura’g naghapahapa man gud ka?” sukna ni Bosyang nga pinaiknat ang kilay ngadto sa iyang bana.
“Ay dah, nagpaugnat ra ko sa akong kusog. Bisan ug padulong na ko sa kan-uman nga panuigon baskog pa intawon kaayo ko.” kalma nga tubag ni Torio.
Ang pulong mug-ot makita sa panagway’ng wala mahimuot, agtang pinakunot daw, dala kulismaot. Ang pagmug-ot, makita kon may gisapot.
“Kakugihan gud nimong magdala ug mga makaon Ping, kagahapon lang usa ka bulsitang pan ang imong gidala. Karon, usa ka dosenang mansanas. Nagbinag-o lagi ka.” pulong ni Edith nga nahibulong.
Lab-asira si Edith. Sa pangedaron nga hapit na motungtong sa kalim-an, miaslay na ang iyang bagaybay, halos wala nay liog tan-awon sa kahimsog, ug dili na kaayo makaakatar sa kaugalingon aron makapagamay sa lawas nga natingban sa tumang pagpabusog.
AGIK-IK
by Atty James Lobedica
Pinugnan’g bahakhak ang agik-ik
Panagway’ng mug-ot ipangwilik
Kini ang katawang hinay, tinihik
Sangpotanan kini sa lingaw-lingaw
Sa mabasa ug madungog nga pasiaw
Tambal sa kaguol ug kamingaw
May mag agik-ik atong masaksihan
Sa problema diay siya nahutdan
Agik-ik nahimo niyang dangpanan
