You could put your verification ID in a comment Or, in its own meta tag Or, as one of your keywords

Cebuano Short Story: ANG KABANHAWAN NI NOY SYAKOY

ANG KABANHAWAN NI NOY SYAKOY

Si Manoy Syakoy, mipauli sa balay nga nabuntagan ug dali kaayong nakailis.

“He,he he, maayo kay nakadala ko sa akong dad-onon. mingaw pa, modretso ko’g sulod sa lawak, magpatugtug ko ug awit ni Max Surban para alegre.”

“Naunsa ka? Nabuntagan man ka?” singgaak sa asawa’ng si Nang Tonya.

“Ngeek, Tonya. Lawom na sa kagabhion ko nakauli. Pasensya na wala tika mapukaw kay nahinanok na kaayo ka. Unya misayo lang pud ko ug mata. Nitambong ko’g sugat sa simbahan sa lungsod. Adlaw ron sa kabanhawan. Tinuod nabuntagan ko apan akong gibuhi ang panaad kong banhawon ang giagup-opan kong tinguha diha kanimo.” nagpakiluoy si Manoy.

“Unsa? Klaroha!” nagsiyagit si Nang Tonya.

“Nitambong lang ko ug sugat. Akong natugkad nga ang tanang kasuko pagngon, ang tanang kasilag wagtangon. mao nga ikaw, wagtanga na imong kasuko ug kasilag ug sugaton ta kini sa gidala nakong putomaya ug init nga sekwate. Hala mamahaw ta.”

“Kamaayo gud nimo rong buntaga Syakoy. Tinuod gayod. Imong gibanhaw ang kanhiay mong kamanggihunahunaon kanako. Apan, kuwedaw ha ug mobalik na pud ka sa imong kabadlongon. Wala ra ba kay giliatan. Mahilig pa gihapon kaayo kang mopaambit sa imong kainit bisan ug pila na lang ka lugas nang ngipon mo. Giandam ra ba nako ning bakos nako basin ug mawitkan tika niini.”

“Ayaw’g kabalaka Tonya. Karon gayud dayon muoban ka nako sa paraiso.”

“Unsa’y uban sa paraiso?”

“Ah, manimba gud ta kon gusto ka.”

“Sige, lang karon lang gabii. Yuna pa, hain man imong hinubo kay akong labhan.”

“Ah naa ra sa butanganan nato diha gud.” sa kalit lang nahatiurok si Noy Syakoy.

“Pastilan, tua ra ba sa bulsa sa akong karsones ang hulagway ni Margie, ang giilogang mananayaw sa Bato Ermita. Gawas nga hait kaayo ug kilay tan-awon, dako pa gyud kaayo ug baba si Margie sa iyang hulagway nga nagtingsi, murag kumakaon kaayo. Sa akong pagdinali wala ni nako makuha gikan sa akong bulsa.” naproblema si Noy Syakoy.

“Syakoy! Unsa man ni?” nasinta ni Nang Tonya.

“Ah, Day Tonya, pasayloa ko day.”

“Unsay pasayloa? Buslot man gud ning imong bulsa. Dugay ra man tikang gisugo nga tahion ni. Hain man imong suweldo?” naalsa ang tingog ni Tonya.

“Ah Day, mao nay akong isulti unta nimo kagabii pa sa dihang nakatulog ka sa akong pagpauli. Akong suweldo nahanaw daw aso. Buslot man gud akong bulsa.”

“Naunsa ka baya, Syakoy oi. Gipaundayonan na man lang nimo ang imong angga. Nasyakoy ka nga nangarsones ug buslot ug bulsa.” napungot si Nang Tonya.

“Ayaw lang ug kabalaka Tonya, mangutang ko para sa atong mga gastohan. Dili na nako usbon ang pagbalewala sa imong sugo ngari kanako.” pulong ni Noy Syakoy.

“Di na gyud ko mousab. Kausa na lang…” misibaw ang huni sa awit ni Max Surban niining tungora.

“Hapit na gyud. Maayo gani buslot ang bulsa sa akong karsones. Wala na makita ni Tonya ang hulagway ni Margie. Sus kadako raba sa bakos nga giandam ni Tonya alang kanako kon masipyat ko. Bahala na ug makautang ko’g pamugas, dili lang ko matiwas sa dagkong labhag kon mabaksan kos akong asawa. Mohunong na ko sa akong bisyo sugod karon ning adlaw sa kabanhawan. Wheew.” (KATAPUSAN).