“BANGON PILIPINAS”
Malapit na naman ang botohan
Ang sa akin lang po…
kapagka ang tao’y sadyang may pag-ibig,
sa kanyang salita’y kaloob ang langit,
Sanglang kalayaan nasa ring masapit,
Katulad ng ibong nasa himpapawid,…
Pagka’t ang salita’y isang kahatulan
sa bayan, sa nayo’t mga kaharian,
at ang isang tao’y katulad, kabagay
ng alin mang likha noong kalayaan…
Bayan kong PILIPINAS na minamahal
dapat pinapahalagahan, isinasa-isip at
isinasa-puso, bilang isang mamayan…
Kuwento Ng Isang Inday
by Jovelyn Bayubay Revilla
Minsan akong napatingin sa paglubog ng araw sa gitna ng sakahan. Habang ang mga ibon ay nagsiliparan na makahanap ng punong kahoy na madapuan. Ingay ng mga palaka, ang nagsilbing musika sa aking tainga, habang nagmuni-muni sa isang pangarap. Pangrap na sana balang araw, makaahon din kami sa kahirapan. Sa bawat hapyod ko sa sakit ng aking likod at kamay na naninigas ang putik sa balat. Damit na basahan; punit at may butas, araw-araw ito ang sout kong uniform, sa kada lublub ko sa putikan sa palayan. Minsan akong mapatingala sa kalangitan, sabay pahid sa nag-uunahang pawis sa mukha. At ang linyang namutawi sa aking labi at isipan:
“Balang araw matutupad din ang pangarap ko!”
Construction Worker
by Jovelyn Bayubay Revilla
Dito sa mainit na disyerto
Bitbit namin ay bigating kargamento
Akyat baba sa mga establisento
Sukat doon, dagdag dito
Kapalit ng libong sweldo
Sa pamilyang mahal ko
Buhay namin ay walang pinag-iba
Sa mga inday na kadama
Parehong nangungulila
Sa bayang maralita
Buhay natin ay nagdusa
Kayo man ay bilanggo at nag-iisa
Kami naman ay malaya pero ubos ang pera
Sa padala at lakwatsa
Para maibsan ang kalungkutang nadarama
Pangarap mo’y muli mong
naramdaman, sa matagal
ng hiling tila’y paparating
sa matagal ng pagkabinbin
ay muling lalasapin kung
ito sana’y darating…
Pangarap sana’y matuloy
na sa habang panahon,
na pagka-antala at ngayo’y
nangungulila. pangarap sana
maging masaya tulad ng iba.
Sana nakatulog at nakapagpahinga ka
ng maayos, hindi tulad ko tuwing naalala
kita kung napapaano ka aking sinta.
Hindi mo mawawala sa akin ang anong
gumugulo sa isipan at puro A E I O U at
numero ang lumalabas sa mga panaginip ko …
Hindi ko alam kung ano ito, lalo na’t kung
ikaw ang laman lagi ng isip ko, ano nga ba
ang totoo sino ka nga ba sa piling ko, bakit
nga ba ikaw ang lagi nakaregistro tuwing
nag-iisip ako, at ito nga ba ay kasama sa mga
Panginoon naming makapangyarihan
tulungan ninyo kaming mga OFW,
ngayon at halos tinatampalasan
kami ng nga taong walang magawa
kundi kami pahihirapan…
PANGINOON parusahan ninyo
ang mga taong Ganid sa kanilang
kapangyarihan na walang naisip
na ibang paraan upang kami
ay suportahan at tulongan,
bagkus kami ay lalo lang tinapakan
at pinagsamantalahan…
OVERSEAS FILIPINO WORKERS
Matagal nagtiis na mawalay sa pamilya upang kumita ng kakaunting salapi para sa mga naiwanan sa Pilipinas, Sa pagka-akala’y paghahanap buhay sa labas ng bansa ay maganda’t mahusay, ngunit ang kalalabasan ay pagdurusa…
Init at pait ang nararamdaman dagdag pa dito ang paghihinagpis, pagtitiis, lumbay at lungkot ang dinanas. Sarili’y tinitiis Dugo’t pawis ang ibinuwis…
Buhay namin ay OFW ito kami, nagsasabing
Kami ay PILIPINO taas noo kahit kanino
hindi natatakot sa kahit anong pagsubok sa buhay,
BAGONG BAYANI ng ating LIPUNAN
Kami ang bukas, inilaan ng DIYOS para
magsumikap at mangarap sa magandang hinaharap…
Nilikha nya mga OFW maging masipag para
sa inyo’y katuwang sa mga pangarap umasenso,
kabilang kami sa URING MANGGAGAWA, na
nagbigay sigla sa ating bansa nagpaparamdam na
hindi kami ka iba sa inyo, at taliwas sa iniisip n’yo…
Pang-unawa
Ang puso ko ay parang isang makata na
gusto lagi itong tumutula upang sumariwa
at sumaya. lahat ng kanyang mga nagawa
ay lagi nyang pinaparaya na galing sa loob
ng dibdib nagmula at nagpipilit na agad
kumawala…
.
Habang ako’y nagsasalita lahat nang yan ay
may puso’t diwa at sa iyo iaalay damdamin
ko’y tuwang-tuwa at ito’y nakahinga sa mga
pasakit at nang ito’y tunay na nga nakakalaya…
Pilipinas lugar kung saan tayo’y isinilang,
minahal mula pa ng ating kalolo-lolohan
at ating mga angkan. Pilipinas ating
Inang Bayan pilit ng agawin ng bansang
gahaman at makapangyarihan na sa
pagka- akala’y hindi tayo lalaban sa
kahit anong mangyayari at anong paraan
huwag lang makuha ng mga kawatan…
Huwag silang pakakumpyansa kahit
wala tayong kagamitan tulad ng mga
kagamitan panlaban sa pandaigdigan
Ako’y naglalakad sa mahabang daan,
sa bandang kanan ng aking nilalakaran
dalawang ibon ang nagtutukaan,
para silang isang taong nagmamahalan
sa bandang kaliwa naman ay dalawang pusa’y
naglalaro tila may isang maliit na bagay na
pinag-aagawan.
napahinto ako sa aking nakita ,
dahil kung ihahambing mo sila isang tao’y
hindi malayo ang kanilang pagsasamahan.
bawat galaw nila’y pinag-iisipan.
Nasaan ka GINOO, anong KONSENSYA ang meron kayo? hindi mo ba naramdaman ang paghihirap ng iyong mga kababayan na itinuring nyong makabagong bayani sa lipunan?
Ano ang pakiramdam nyo kung ang isang OFW na umaalis sa sariling bayan upang magtrabaho sa ibang bansa at ang sariling Pamilya’y pilit lang iwanan kumita lang ng kakarampot, may maipadala lang sa mahal sa buhay.
Ngiti sa iyong Labi
Pagmasdan mo ang iyong labi
na parang laging nakangiti
ngiti na nagbibigay ng kulay sa
iyong buhay at kapag nakita ng
iba ay sobra ang kaligayahan na
ibinibigay…
kapag ika’y nakatawa ang puso ko’y
tuwang-tuwa, humahalina parang
bulaklak sa harden na humahalimuyak
sa ganda,at walang katumbas na halaga
ang taglay na kaligayahan…
PATNUBAY
by: Romeo S. Carbonell
Ang buhay ng tao’y sadyang may unos at di maiiwasan ang gusot at takot.
Na ang akala mo ay wala ng patutunguhan sa mga landasin at takbo ng ating buhay
Kapag ikaw ay nag-iisa isip mo ay napapagal na, at hinahanap mo yaring pag asa.
Darating ang panahon na bigla ka lang sasaya na may gumabay sa iyo’y pumatnubay
wag kang susuko sa lahat ng panahon pagkat ang buhay ay puno ng kulay
Isipin mong di ka nagiisa sa laban ng ating buhay, pagkat ang patnubay lagi mong karamay
May pag-asa may patnubay may gabay sa paghusay ng ating buhay…
Wag sayangin ang lakas ng bisig kung sa ibay walang higpit sa patnubay tayo’y kumapit.
Isip ko’y gulong–gulo,
lilipad-lipad na walang
patutunguhan,
Paligid ko’y tila isang ulap
na pagkalinaw-linaw…
Tubig ng dagat sumasalamin
Sa kalawakan at na uma-aninag
sa buong kapaligiran…
Bulaklak na humahalimuyak
sa bango, at malakas na hangin
na dumadapo sa lumalangitngit
na kawayan…
Francis Morilao - Qatar
by: Francis Morilao – Qatar
Ikaw Ang Buhay Ko
ang sabi nila
Mula nang makilala ka aking sinta,
Buhay ko’y nag-iba, naging masigla;
Binigyan mo ng kulay ang pisngi kong matamlay,
Muling nagkaroon ng pag-asa itong paglalakbay.
