AH, ADLAW SA KAUGALINGNAN, MURAG NAA, MURAG WALA!!! (Ang Araw ng Kasarinlan para kay Atty James)

Share this:

Ni Atty James Lobedica

Sa matag lakang, matag tunob,
matag dis-og atong hinumdoman,
Ang hangin nga atong gihanggap,
atong lihoklihok nga dili pinugngan,

Ang mga pakigpulong, lainlaing pangandoy
ug damgong walay kinutoban,
Kining tanan, atong gitagamtam,
nahimong  kapasikaran sa atong kaugalingnan.

Apan, kon atong sil-ingon ug tugkaron ang nagkadaiyang talan-awon nga atong makita,
atong paklion ang panid sa basahon sa panginabuhi, ang panimpalad sa katawhan,
Kon atong hatagan ug kahigayonan ang panghunahuna ning bilihong mga takna
Mahingangha kita ug daw mabungog sa kahilom, dili pa, wala pa, layo pa ang tanan.

Ang kamatuoran nagpunting sa mga damgong napiang, ug mga kalisdanan,
Nitiurok ang tanan, dala sa mga gumonhap ug mga panghitabo nga wala pangayoa,
Gubat sa kahakog, lunop sa kasilag, bagyo sa pagkamaot ug walay kahiusahan,
Mikuyanap sa galamhan, sa kasingkasing ug mga binuhatan ang kakulang sa panaghiusa.

Suknaon ta ang atong kaugalingon, tuktokon ta ang ganghaan sa atong konsyensya
Tagaan ta ug panahon ang pagpaminaw sa mananoyng awit sa kalanggaman, ug moingon,

“Mga langgam, pagkanindot ba ninyong tan-awon, ang inyong lupad lumpong, nagkahiusa,
Layo ang inyong maabot, hubo kamo sa kahakog, kataspok, kasilag ug pagpakaaron-ingon.”

Ah, adlaw sa kaugalingnan, murag naa, murag wala.

Share this: