Cebuano Short Story: SI TANSYONG KALIMTANON

Share this:

Ang pagkakalimtanon maoy kakulang sa paghinumdom ug pagtimaan sa mga butang nga angayan ug pagtagad, pag-atiman, pagtuman ug pagsunod. Kasagaran, masinatian ang pagkakalimtanon kon muabot na ang katigulangon, kon ang kahuyang sa kalimot maoy magtubod. May mga binuhat usab nga maayo kaayong magpalimot-limot, apan kon sukaran na ug grasya, kusog pa sa tirana mga moayoda aron hulipan ang kalimot ug kahimuot.

Usa ka gabii samtang si Tansyong naglakaw padulong sa iyang gitrabahoan isip sekyu, nadapit ang iyang pagtagad sa dihang nakadungog siya ug sitsit.

“Pssst. Dia ko diri naghulat nimo.” pulong sa babaye nga busyad ug tiyan.

“Ah, ikaw diay? Sori, unsay ato?” ni Tansyong pa nga mitutok sa binuhat nga naghapyod-hapyod pa sa iyang tiyan. May nahinumdoman siya. Mikuba ang iyang dughan. Naglingi-lingi siya sa palibot.

“Naunsa gud ka, ikaw may nakapamabdos nako. Nagkailaila ta, nagkadungan ug pamahaw kaniadto sa imong gipuy-an. Ikaw to ang kasera kanhi sa akong iyaan nga may balay sa may eskina A. Lopez. Sus, kanimo Tansyong, pagkamaayo baya gyud nimong mosaad ug walay kinutubang kaayohan. Imo kong gihubog sa pasalig sa maayong ugma nga atong padulngan, apan sa dihang gitugyan ko kanimo akong kaputli nga giilogan sa tanan, sa kalit lang ikaw ug imong saad nahanaw daw bula ang tanan. Ug karon kalit ka man lang nahimong kalimtanon?” sa babaye pa nga diskompyado.

“Day, wala ko kahinumdom nimo. Nakasiguro ko nga dili to ikaw ang akong nakaila pipila ka bulan lang ang milabay. Gamay man to siya ug tiyan apan kamay-ong to siya nimo ug nawong.” ni Tansyong pa nga wala gayud mobiya pagtutok sa pinabudlot nga ngabil ug lamurok nga aping sa babaye. Angayan man gihapon kini sa gisul-ob niining spaghetti bisan pa tuod ug mabdos na. Misugod ug tubod ang laway ni Tansyong, mibagting sa iyang hunahuna ang naglanog-lanog nga kamingaw dala sa iyang nakita.

“Magpahibalo man gud unta ko nimo nga akong ipakompleto ug hulma kining akong gidala.” sa babaye nga nagdukoduko.

“Mao ba? hala sige Tikay, nahinumdom na ko nimo. Dali, atong tiwason ang akong nasugdan. Kompletohon nako aron mahimong tawo ang atong gisaw-ang pamahaw kaniadto.” pwerteng nakangisi ni Tansyong.

“Pasayloa ko Tikay nga mibiya sa akong gipuy-an kanhi, unsaon wala man gyud ko mauyoni sa imong iyaan, ug mga kaparentihan kay kuno sikyo ra ko. Batuta ra kunoy akong gidala.”

“He, he, wala kay angay kabalak-an Tansyong, nakasabot na sila. Ug silang tanan nakaamgo sa kala sa imong batuta. Busa, sa dili ka pa mangita ug laing kabunalan dali pauli na sa atoa.”

Nalipay kaayo si Tansyong sa iyang nabati gikan ni Tikay nga nagngisi. Wala lang tuyoa, mibati si Tansyong ug pagpanghugot sa iyang pantalon, “Sige na Tikay, mamauli na ta aron akong ikabutang ning akong batuta.”

“Saba diha” ni Tikay pa nga mikumpayot sa bukton ni Tansyong. (KATAPUSAN).


Patnubay.org wishes to thank Atty James Lobedica for giving us the permission to publish this short story in our website. Atty James Lobedica is a lawyer based in Cebu City. He advocates perservation of Cebuano language and culture. He finished his Bachelor of Laws at the University of San Carlos – Cebu in 1992.

Share this: