Cebuano Short Story: NAUPAW NA INTAWON KO DAY

Share this:

Ang pulong paghinuktok, nagpasabot nga walay imik, walay pupamilok ug walay pagpanginlabot sa kasikas sa iyang palibot. Ang makita ug masud-ongan nato sa binuhat nga maghinuktok, subra kalawom ug daw wala nay kinutobang kamingaw ang paghinuktok.

Usa ka adlaw niana, gibuak ang kamingaw sa paghinuktok ni Peryong. Si Peryong sa pangedarong kalim-an katuig, maayo gihapon kaayong mamostura.

“Peryong, pagkagarboso na gud nimo. Mura ka man lang ug wala makakita nako.” tugaw ni Golda ni Peryong. Gisikitan niya si Peryong aron makahir niya ang pagtagad niini nga nakakuha sa iyang pagtagad.

“Day Golda, pasayloa ko sa akong paghinuktok ug wala nako pagka-alinggat dayon nimo. Nahutdan na lang gyud ko sa pulong alang kanimo.” tubag ni Peryong.

“Yong, sayod ko nga maayo ka mobulatik. Okey ra ko oy.” ni Golda pa nga mas nibaiid ngadto ni Peryong.

“Naghinuktok lang ko Day Golda.”

“Ngano man diay?”

“Wala ka kakita? Nahurot na intawon ug larot sa akong asawa nga si Dabiana akong buhok sa iyang pagkaselosa. Kon masakpan pa ko ron niya nga makig-estorya nimo. Maduklan na gyud ko. Sori ha. Naupaw na ko. Dili na ko gusto maduklan pa.” ni Peryong pa dayong barog palayo ni Golda.

“Ngee, mao diay’ng opaw na si Peryong” nahabilin si Golda nga namulong. Nagsud-ong sa upaw ni Peryong. (KATAPUSAN).


Patnubay.org wishes to thank Atty James Lobedica for giving us the permission to publish this short story in our website. Atty James Lobedica is a lawyer based in Cebu City. He advocates perservation of Cebuano language and culture. He finished his Bachelor of Laws at the University of San Carlos – Cebu in 1992.

Share this: